تا به حال فکر کرده‌اید که چگونه می‌توان به مرحله آزادسازی تروما از حافظه سلولی رسید؟ اگر به دنبال رسیدن به حقیقت هستید، باید به بدنتان وصل شوید. حقیقت این است که هر آنچه که ذهن ممکن است فراموش کند، بدن همیشه به خاطر می‌سپارد. بدن ما تمام خاطرات، زخم‌ها، دردها، تراماها و مشکلات ما را از دوران کودکی تا به امروز در سلول‌های خود ثبت کرده است. ذهن ما ممکن است برخی خاطرات سخت را به خیال خودش برای کمک به ما، در ضمیر ناخودآگاه بایگانی کند، اما بدن ما هیچ‌وقت به ما دروغ نمی‌گوید و آن خاطرات در فیزیک ما ثبت شده و زیرکانه کار خود را انجام می‌دهند. برای کشف عمیق‌تر این حقایق و شروع سفر رهایی از سنگینی تحمل‌ناپذیر گذشته، در این مقاله از شمن سودی برنت با ما همراه شوید تا پرده از راز ترومای بدن برداشته و به شما در آزادسازی آن کمک کنیم.

چرا بدن، از حقیقت آزادسازی تروما از حافظه سلولی آگاه است؟

بدن ما دارای خاطرات سلولی است که دائمی بوده و لحظات سخت زندگی را به خاطر می‌سپارند. این حافظه شامل زمان‌هایی است که به شما دست‌درازی جنسی شده، حقتان پایمال شده، یا در شرایطی قرار گرفته‌اید که احساس امنیت نداشته‌اید. بدن شما دقیقاً می‌داند که چه زمانی به اشتباه مورد قضاوت یا خشونت قرار گرفتید، و تمامی این اطلاعات را ثبت و ضبط می‌کند.

بدن ما هیچوقت دروغ نمی‌گوید و باید به آگاهی برسیم که تماس مستمر با بدن چقدر حائز اهمیت است. بدن ما زنگ خطرها را پیش از وقوع رصد و به حس ششم ما متصل است. این زنگ خطرها به دلیل وجود خاطرات سلولی فعال شده و شرایط مشابهی را که در آن یک اتفاق بر گذشته رخ داده را به خاطر می‌آورند، حتی اگر ذهن ما آن را نادیده بگیرد.

به پتانسیل های نهفته خود دست یابید: وبینارهای ابرانسان 1 و ابرانسان 2

زمانی که با فردی آشنا می‌شویم و مجذوب ظاهر زیبا یا موقعیت اجتماعی او می‌شویم، ممکن است بدنمان مرتباً پیام دهد که “یک جای کار می‌لنگد ” و به آن شخص نمی‌توانیم اطمینان کنیم. اما ما به دلیل کششمان نسبت به آن فرد، چراغ‌های قرمزی را که بدن می‌دهد، دائماً خاموش می‌کنیم.

شناخت عمیق لایه‌های بدنی برای دستیابی به سلامتی و آرامش ذهنی: چهار بدن انسانی

نشانه‌های قطع ارتباط و لزوم آزادسازی تروما از حافظه سلولی

قطع ارتباط عمیق با بدن نشانه‌های فیزیکی و روانی متعددی دارد که باید به آن‌ها توجه کنیم. یکی از واضح‌ترین این نشانه‌ها، خستگی دائمی است. هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شوید، خسته‌اید در حالی که هیچ دلیل پزشکی برای این خستگی روز بعد از روز وجود ندارد. دیگر نشانه این است که احساس می‌کنید زود خشمگین می‌شوید. یا برعکس، ممکن است به وضعیتی برسید که هیچ حسی ندارید. اگر به بدنتان وصل شده و متوجه می‌شوید که قادر به حس کردن چیزی نیستید، این یک زنگ خطر بزرگ است؛ به این معنی که احساسات شما خفه شده‌اند، زیرا مدت طولانی به بدنتان توجه نکرده‌اید.

لازم است با استناد به یک نقل قول از Bessel van der Kolk به اهمیت این موضوع واقف شویم:

“Trauma is not just an event that took place sometime in the past; it is also the imprint left by that experience on mind, brain, and body.”

«تراما (آسیب روانی) فقط یک رویداد نیست که زمانی در گذشته رخ داده؛ بلکه نشانی است که آن تجربه بر ذهن، مغز و بدن باقی گذاشته است.»

خیانت به بدن

زمانی که ما به کسی اجازه می‌دهیم به ما بی‌احترامی کند، حقمان را بخورد، یا مرزهای ما را بشکند و ما به خاطر ترس یا وابستگی جلوی او نمی‌ایستیم، در واقع داریم به بدنمان خیانت می‌کنیم. بدن احساس طردشدگی می‌کند و در نتیجه، ممکن است بعد از مدتی از کار افتاده و کارآیی خود را از دست بدهد. این افتادگی می‌تواند به شکل کمبود انرژی دائمی، احساس یأس، ناامیدی و احساس دوست‌داشتنی نبودن خود را نشان دهد. وقتی بدن می‌افتد، حتی انجام کارهای روزمره عادی مانند درست کردن صبحانه یا تمیز کردن خانه نیز سخت می‌شود. این نشان می‌دهد که بدن انقدر احساس طردشدگی کرده که حالا احساس می‌کنید بر علیه شما کار می‌کند.

پیشنهاد شمن سودگورو: هوش معنوی

اهمیت آزادسازی تروما از حافظه سلولی در مواجهه با خودشیفته‌ها

یکی از دلایلی که ارتباط ما با بدن قطع می‌شود، تحت فشار قرار دادن بدن است. این شامل موقعیت‌هایی است که زیاد عصبانی یا بهم‌ریخته می‌شویم، به ویژه در برخورد با افراد خودشیفته‌.

زمانی که با یک خودشیفته روبه‌رو می‌شوید و می‌خواهید بگویید که “احساس خوبی نسبت به این کار یا حرف نداشتم”، آن‌ها ممکن است فوراً برچسب‌هایی مثل “توهم می‌زنی” یا “چرا انقدر حساسی” به شما بزنند. در این شرایط، به جای شنیدن شما، تازه شما را مقصر می‌دانند. این موقعیت‌ها باعث می‌شوند که شما احساستان را خفه کرده، حرف‌هایتان را بخورید یا حقتان را نگیرید، زیرا از عکس‌العمل طرف مقابل می‌ترسید. این نادیده گرفتن ترس، بدن را متقاعد می‌کند که به او توجه نمی‌کنید.

ما باید حواسمان باشد که کجاها داریم گول می‌خوریم و در چه شرایطی، به خاطر ترس، حرفمان را نمی‌زنیم. هدف نهایی ما در این تمرینات، آزادسازی تروما از حافظه سلولی و برقراری امنیت کامل است.

تمرینات کلیدی برای آزادسازی تروما از حافظه سلولی و برقراری امنیت

برای برقراری مجدد تماس کامل با بدن، تمرین‌های مشخصی وجود دارد که باید در اولویت روزمره قرار گیرند.

1-  ایجاد امنیت و سکوت: برای وصل شدن به بدن و حس ششم، باید خودمان را ساکت کنیم. ابتدا باید در یک محیط خلوت قرار بگیریم که تمرکز حواس جمع شود. ما باید به ذهنمان بگوییم که برای چند دقیقه می‌تواند استراحت کرده یا به زنگ تفریح برود. سپس به بدنتان اعلام می‌کنید:  “تو الان در امنیتی، من الان در امنیت هستم“.  در این سکوت کامل، باید بخش به بخش ببینیم در بدنمان چه حسی است؛ مثلاً سنگینی در معده.

پرده از رازی نهفته در درونتان بردارید: انرژی کندالینی

2-  گفت‌وگو با بدن: این تمرین شامل قرار دادن یک دست روی قلب و دست دیگر روی شکم است. آهسته می‌گویید: “می‌توانی حرف بزنی” و صبر می‌کنید تا اولین حس، تصویر، فکر یا پیامی که می‌آید را در سکوت بشنوید. در این مرحله، نباید اجازه داد که ذهن بپرد وسط و دنبال راه حل بگردد؛ ذهن را کنار می‌زنید و فقط گوش می‌دهید.

یکبار برای همیشه از تمامی زخم های کودکی رهایی یابید: وبینار کوچینگ

3- گراوندینگ (ریشه‌کردن در زمین): هر زمان که دچار حملات اضطرابی شدید، باید بلافاصله خود را ریلکس  کنید. اگر به طبیعت دسترسی ندارید، آگاهی خود را به پاهایتان آورده و تصور کنید که کف پاها و پنجه‌ها در زمین فرو می‌روند و ریشه پیدا می‌کنند. این کار بلافاصله میزان استرس را از بین برده و شما را به مرکزتان برمی‌گرداند.

4- رهاسازی تروما از طریق انجام فعالیت جسمانی:  ورزش دوای درد ترامای شماست. تروماها در سلول‌های بدن ثبت شده‌اند و چون به آن‌ها توجه نشده، منقبض، منجمد و ایستا شده‌اند. رقصیدن، لرزیدن (شیکینگ)، یوگا، تپینگ یا راه رفتن، بلافاصله آن انرژی منقبض شده را باز و آزاد می‌کند. ورزش و فعالیت فیزیکی مانند طب سوزنی عمل کرده، انرژی مسدود شده را باز می‌کند و از این طریق موانع درونی را شفا می‌بخشد.

 داشتن اندام رویایی دیگر یک آرزو نیست: وبینار تناسب اندام

5- تنفس آرام:  تنفس آرام یک پیام قوی به ذهن داده که “ما در امنیت هستیم“ و بدین ترتیب عملکرد سیستم دفاعی را پایین می‌آورد. طبق این تمرین؛ ۴ دم می‌گیریم و بازدم را به آرامی و طولانی‌تر (مثلاً ۶ بازدم) انجام می‌دهیم. تنفس آرام یک تمرین عالی در مسیر آزادسازی تروما از حافظه سلولی است.

6- نوشتن از زبان بدن:  با قلم و کاغذ می‌نشینیم و امنیت را به بدن یادآوری می‌کنیم. می‌گوییم: “من با تمام حواس گوش می‌دهم”. سپس هر چیزی که بدن پنهان کرده و شما به آن گوش نداده‌اید، باید بدون سانسور و ویرایش ذهنی نوشته شود.

نابغه مدیریت احساسات شوید: وبینارهای بلوغ احساسی 1 و بلوغ احساسی 2

7-  رهاسازی صوتی و لمس:  صدا دارای انرژی و ارتعاش است. اگر عصبانی هستید، داد زدن و فریاد کشیدن (ترجیحاً در خلوت) یا بازی کردن با صوت گلو می‌تواند انرژی گیر کرده در چاکرای گلو را باز کند. همچنین، لمس کردن، نوازش و تشکر از قسمت‌هایی از بدن که درد می‌کنند، و به آن‌ها عشق دادن، بسیار مهم است.

این مقاله را از دست ندهید: نقش طلسم و جادو در دفع/جذب خواسته ها + راه حل

درک خط قرمزها در مسیر آزادسازی تروما از حافظه سلولی

بدن ما برای جلب توجه، پرچم‌های قرمز و نشانه‌های خاصی را می‌فرستد. یک گلوی گرفته نشان‌دهنده حرفی است که نگفته‌ایم. سنگینی معده از نظر عرفانی می‌تواند نشانگر اضطراب و بی‌اعتمادی باشد. یک علامت خطر جدی، بی‌حسی است. بی‌حسی به این معنی است که شما از خودتان در برابر دردی که دیگران به وجود آورده‌اند، محافظت نکرده‌اید. وقتی می‌گویید “نمی‌دانم چی دوست دارم”، یعنی اجازه نداده‌اید که حسی داشته باشید یا چیزی را دوست داشته باشید، زیرا همیشه چیزها اجباری بوده است.

سفری به قلب بهبودی: وبینار سفر به دنیای درون

 درک معنای حقیقی درد

درد به معنی تنبیه شدن نیست. درد صرفاً یک پیام است. اگر آن پیام‌ها را بارها نشنیده باشیم، آن پیام می‌تواند تبدیل به درد یا یک بیماری مزمن شود. بخش مهمی از ارتباط ما با بیرون از طریق تریلیون‌ها باکتری (میکروبایوم) است که در روده و شکم ما هستند. این باکتری‌ها که تعدادشان از سلول‌های بدن بیشتر است، هوشیاری و آنتن دارند و دائماً با محیط زیست در تماس هستند. سلامتی، جوانی، سیستم ایمنی و حتی احساسات (افسردگی و اضطراب) ما به تعادل این باکتری‌ها بستگی دارد.

ماوراء الطبیعه شوید: وبینارهای شامنیزم 1 و شامنیزم 2

تعهد به خود؛ نقش اولویت دادن و ارزش گذاری به خود در آزادسازی تروما از حافظه سلولی

اگر می‌خواهید در مسیر آزادسازی تروما از حافظه سلولی به موفقیت برسید، باید به بدنتان احترام بگذارید. باید به بدن قول بدهید که هوایش را دارید و او را جایی که احساس ناامنی می‌کند، نمی‌برید.

این احترام در تمام روابط ما صادق است؛ فرقی نمی‌کند آن فرد همسر، دوست یا فامیل نزدیک باشد؛ اگر با او حال بدنمان خوب نیست، نباید ادامه دهیم. اگر والدین، فرزندانشان را به جایی می‌برند و کودک می‌گوید “نمی‌خواهم بروم”، باید زنگ خطر بزرگ را بشنوند. این یک هشدار جدی است که ممکن است کودک از نظر جنسی در خطر باشد، و والدین باید چهار آنتن خود را بلند کنند. نادیده گرفتن این هشدارها، به خصوص در مورد دست‌درازی جنسی به کودکان، یک فاجعه و مسبب کارمای بد است.

همچنین، رفتارهایی مانند خوابیدن با هر کسی که از راه می‌رسد، نشان‌دهنده عدم احترام به بدن است. این کار، بدن را مانند یک تن‌فروش استفاده می‌کند و حرمت و شخصیت بدن از بین می‌رود. یادتان باشد که می‌توانیم به همه، حتی به خودمان، دروغ بگوییم. اما شما نمی‌توانید به بدنتان دروغ بگویید. بدن همیشه حقیقت را می‌گوید، فقط باید یاد بگیریم که گوش کنیم.

استعدادهای نهفته، کارمای اجدادی و جفت روحی خود را دریابید: وبینار رمزگشایی ماتریکس سرنوشت

نتیجه‌گیری

آزادسازی تروما از حافظه سلولی تنها زمانی ممکن است که ارتباط با بدن را در اولویت بگذاریم. اگر می‌خواهید به حقیقت درونی خود برسید، باید به بدنتان وصل شوید و به تمام پیام‌ها و ریدارهایی که می‌فرستد گوش کنید. اگر دائماً مریض و بیمار هستید یا درمان نمی‌شوید، این یک نشانه واضح است که از بدن فاصله زیادی گرفته‌اید، به آن بی‌احترامی کرده‌اید و آن را در شرایطی قرار داده‌اید که حالش خوب نبوده است. ممنونیم که تا اینجای کار با ما همراه بودید؛ در صورت تمایل به خرید وبینارها با کارشناسان ما در تیم شمن سودی برنت در ارتباط باشید.

​